Āśramamaṇḍala-darśana and Ṛṣi-samāgama
Observation of the Hermitage Precinct and the Assembly of Sages
जनमेजयने कहा--ब्रह्मन! यदि वरदायक भगवान् व्यास मुझे भी मेरे पिताका उसी रूप, वेश और अवस्थामें दर्शन करा दें तो मैं आपकी बतायी हुई सारी बातोंपर विश्वास कर सकता हूँ। उस अवस्थामें मैं कृतार्थ होकर दृढ़ निश्चयको प्राप्त हो जाऊँगा। इससे मेरा अत्यन्त प्रिय कार्य सिद्ध होगा। आज मुनिश्रेष्ठ व्यासजीके प्रसादसे मेरी इच्छा भी पूर्ण होनी चाहिये ।। सौतिरुवाच इत्युक्तवचने तस्मिन् नृपे व्यास: प्रतापवान् । प्रसादमकरोद् धीमानानयच्च परीक्षितम्,सौति कहते हैं--राजा जनमेजयके इस प्रकार कहनेपर परम प्रतापी बुद्धिमान महर्षि व्यासने उनपर भी कृपा की। उन्होंने राजा परीक्षित्को उस यज्ञभूमिमें बुला दिया
janamejaya uvāca—brahman! yadi varadāyakaḥ bhagavān vyāsaḥ mama api me pituḥ tasyaiva rūpa-veśa-avasthābhiḥ darśanaṃ kārayet, tadāhaṃ bhavatā uktāḥ sarvāḥ kathāḥ prati viśvāsaṃ kartum śaknomi. tasmin avasthāyāṃ kṛtārthaḥ san dṛḍha-niścayaṃ prāpsyāmi; tena mama atyanta-priyaṃ kāryaṃ siddhyet. adya muniśreṣṭha-vyāsa-prasādāt mama icchā api pūrṇā bhavitum arhati. sūtir uvāca—ity ukta-vacane tasmin nṛpe vyāsaḥ pratāpavān dhīmān tasmai prasādam akarot, ānayat ca parīkṣitam (yajñabhūmau).
قال جناميجايا: «يا أيها البراهمن، إن كان الربّ فياسا، واهبَ البركات، يمنحني أيضًا رؤية أبي بتلك الهيئة واللباس والحال نفسها، عندئذٍ أستطيع أن أضع ثقتي الكاملة في كل ما رويتَه. وفي تلك الحال سأكون قد نلتُ مرادي وبلغتُ يقينًا ثابتًا؛ وسيتمّ أحبّ أعمالي إلى قلبي. واليوم، بفضل رضى أفضل الحكماء، فياسا، ينبغي أن تكتمل رغبتي كذلك.» قال سوتي: لما قال الملك ذلك، أظهر فياسا العظيم البأس والحكيم رضاه عنه، واستدعى باريكشِت إلى أرض القربان.
जनमेजय उवाच
The passage highlights how conviction (dṛḍha-niścaya) often arises from direct experience (darśana) granted through the grace (prasāda) of a realized sage. It also underscores reverence for lineage and the ethical desire to ground belief in trustworthy, sanctifying encounter rather than mere hearsay.
During Janamejaya’s sacrificial setting, he requests that Vyāsa grant him a vision of his deceased father Parīkṣit in the same form and condition. Sauti reports that Vyāsa, pleased, shows favor and summons Parīkṣit to the sacrificial ground.