Shloka 6
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
नारद उवाच केकयाधिपति: श्रीमान् राजा55सीदकुतो भय: । सहस्नचित्य इत्युक्त: शतयूपपितामह:,नारदजी बोले--राजन्! पूर्वकालमें सहस्नचित्य नामसे प्रसिद्ध एक तेजस्वी राजा थे, जो केकयदेशकी प्रजाका पालन करते थे। उन्हें कभी किसीसे भय नहीं होता था। यहाँ जो ये राजर्षि शतयूप विराज रहे हैं, इनके वे पितामह थे
nārada uvāca kekayādhipatiḥ śrīmān rājā sahasracitya ity uktaḥ kuto bhayaḥ | śatayūpapitāmahaḥ ||
قال نارادا: «أيها الملك! كان في سالف الزمان ملكٌ مجيد، سيدُ بلاد كِكَيَة، مشهورٌ باسم سَهَسْرَسِتْيَة—لا يعرف الخوف ولا يجد سببًا للرهبة. وهذا الرائي الملكي شاتايوبا الجالس هنا—كان سَهَسْرَسِتْيَة جدَّه.»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of kṣatriya-kingship: a ruler grounded in dharma and strength is portrayed as ‘fearless’, and noble lineage is invoked to frame present characters within a tradition of virtue and merit.
Nārada introduces a past exemplar-king, Sahasracitya of Kekaya, and identifies him as the grandfather of the royal sage Śatayūpa, thereby linking the current discussion to an ancestral model of righteous rule.