Shloka 21
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
वैशम्पायन उवाच एतच्छुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा सार्थ पत्न्या प्रीतिमान् सम्बभूव । विद्वान वाक््यं नारदस्य प्रशस्य चक्रे पूजां चातुलां नारदाय,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! यह सुनकर महात्मा कौरवराज धृतराष्ट्र अपनी पत्नीके साथ बहुत प्रसन्न हुए। उन विद्वान् नरेशने नारदजीके वचनोंकी प्रशंसा करके उनकी अनुपम पूजा की
vaiśampāyana uvāca | etac chrutvā kauravendro mahātmā sārtha-patnyā prītimān sambabhūva | vidvān vākyam nāradasya praśasya cakre pūjāṃ cātulāṃ nāradāya |
قال فايشَمبايانا: «يا جاناميجايا، لما سمع دريتاراشترا، سيد الكورو العظيم الروح، ذلك، امتلأ فرحًا مع زوجته. فمدح الملك الحكيم كلمات نارادا، وقدّم له تكريمًا وعبادةً لا نظير لهما».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler should honor truthful spiritual counsel: receiving a sage’s instruction with joy, praising it, and responding with reverence and gratitude is presented as an ethical ideal.
After hearing Nārada’s message, Dhṛtarāṣṭra—along with Gāndhārī—becomes pleased, commends Nārada’s speech, and offers him exceptional hospitality and worship.