Shloka 86
छत्रोपानहदानफलप्रशंसा — Praise of the Merit of Donating Umbrella and Footwear
प्रहष्ट: सम्प्रचिक्षेप सा च प्रत्याजहार तान् । धनुषकी प्रत्यंचाकी टंकारध्वनि और बाणके छूटनेकी सनसनाहटसे जमदग्नि मुनि बहुत प्रसन्न होते थे। अतः वे बार-बार बाण चलाते और रेणुका उन्हें दूरसे उठा-उठाकर लाया करती थीं
praharṣaḥ sampracikṣepa sā ca pratyājahāra tān | dhanuṣkī pratyancākī ṭaṅkāra-dhvaniḥ bāṇa-muktasya ca sanasanāhaṭaḥ jamadagni-muniṃ bahu praharṣayati sma | ataḥ sa punaḥ punaḥ bāṇān amuñcat, reṇukā ca tān dūrataḥ utthāpya-utthāpya ānayatī sma |
قال بهيشما: كان مسرورًا يطلق السهام مرارًا، وهي تعيدها إليه. إن طنين وتر القوس وصَفير السهام حين تنفلت كانا يبهجان الحكيم جمَدَغني بهجةً عظيمة. لذلك كان يرمي سهمًا بعد سهم، بينما رينوكا تلتقطها من بعيد وتعود بها إليه مرةً بعد مرة.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined practice and the supportive role of attentive service: skill and austerity are sustained when one performs one’s duty steadily, and when family members contribute responsibly to a shared way of life.
Jamadagni repeatedly shoots arrows, enjoying the sound of the bowstring and the arrows’ flight; Renuka repeatedly retrieves and returns the arrows from a distance, enabling his continued practice.