Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
जम्मु: पुरस्कृत्य महानुभावं शतक्रतुं वृत्रहण नरेन्द्रा: । तीर्थानि सर्वाणि परि भ्रमन्तो माघ्यां ययु: कौशिकी पुण्यतीर्थाम्
Jambhuḥ puraskṛtya mahānubhāvaṃ śatakratuṃ vṛtrahaṇaṃ narendrāḥ | tīrthāni sarvāṇi pari bhramanto māghyāṃ yayuḥ kauśikīṃ puṇyatīrthām ||
قال بهيشما: جعل الملوكُ على رأسهم إندرا الجليل—صاحب المئة قربان، قاتل فِرِترا—فخرجوا في رحلة حجّ إلى التيِرثات. وطافوا بجميع المَعابر المقدّسة (تيرثا)، حتى بلغوا أخيرًا نهر كوشيكي (Kauśikī) الطاهر، وهو مجرى مُطهِّر وموضع حجّ، في يوم البدر المبارك من شهر ماغها (Māgha).
भीष्म उवाच
The verse highlights tīrtha-yātrā as a dharmic discipline: moving through sacred places with right intention, under worthy guidance, and at auspicious times to cultivate merit (puṇya) and moral refinement.
A group of kings, led by Indra (praised as Śatakratu and Vṛtrahan), travels through many pilgrimage sites and arrives at the holy Kauśikī river on the Māgha full-moon observance.