Śrāddha-utpatti and Nivāpa–Agni Precedence (श्राद्धोत्पत्तिः—निवापेऽग्निपूर्वकत्वम्)
बहुकुप्यकृतं वित्तं विन्दते रेवतीं श्रित: । अश्रिनीष्वश्वान् विन्देत भरणीष्वायुरुत्तमम्
bhīṣma uvāca | bahukupyākṛtaṁ vittaṁ vindate revatīṁ śritaḥ | aśrinīṣv aśvān vindet bharaṇīṣv āyur uttamam |
قال بهيشما: «مَن اتّخذ منزلة ريفَتِي القمرية ملجأً (أي أقام الشرادها في ريفَتِي) نال ثروة وافرة من أصناف شتّى، لا تقتصر على الذهب والفضة. وبإقامة الشرادها في أَشْوِنِي ينال الخيل، وبإقامتها في بَهَرَنِي ينال عمرًا ممتازًا.»
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that śrāddha performed with proper timing (aligned to specific nakṣatras) yields distinct dharmic fruits—Revatī for varied wealth, Aśvinī for horses/resources, and Bharaṇī for superior longevity—emphasizing disciplined ritual observance and ancestral duty.
In Anuśāsana Parva, Bhishma continues instructing Yudhiṣṭhira on dharma, here describing the results of performing śrāddha on particular nakṣatra-days, mapping ritual occasions to specific worldly and ethical outcomes.