Shloka 636
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याउइतितेजस: । भुगुश्रेष्ठ॒ वहाँ उन सबने उन दोनोंके चरणोंमें मस्तक झुकाकर उन्हें प्रसन्न करके भगवान् रुद्रसे कहा--*पापरहित महादेव! यह जो देवी पार्ववीके साथ आपका समागम हुआ है
tapasvinās tapasvinyā tejasvinyā iti tejasāḥ | bhṛguśreṣṭha, vahāṃ te sarve tau ubhau caraṇayoḥ mastakaṃ nidhāya prasādya bhagavantaṃ rudram ūcuḥ— apāparahita mahādeva! ayaṃ yaḥ devyāḥ pārvatyā saha tava samāgamaḥ sa tapasvinaḥ tapasvinyā saha, mahātejasvinaḥ tejasvinyā saha ca saṃyogaḥ |
قال بهيشما: إن أَفْضَلَ آلِ بهريغو وغيرَهم، وهم يعلنون: «ناسِكٌ مع ناسِكة، ومتلألئٌ مع متلألئة»، انحنوا واضعين رءوسهم عند قدمي الزوجين الإلهيين. وبعد أن أرضوهما، خاطبوا الربَّ رودرا قائلين: «يا مهاديڤا، يا منزَّهًا عن الإثم! إن اتحادك بالإلهة بارفتي هو اقترانٌ لائق: زهدٌ بزهد، وبهاءٌ روحيٌّ عظيمٌ ببهاءٍ روحيٍّ عظيم.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śiva and Pārvatī’s union as ethically and spiritually appropriate: like joins with like—tapas with tapas and tejas with tejas—highlighting the dharmic ideal that relationships are strengthened when virtues, discipline, and spiritual aims are shared.
Sages led by a foremost Bhṛgu bow to Śiva and Pārvatī, seek their favor, and then praise Rudra, declaring that his union with Pārvatī is a harmonious meeting of two ascetics and two beings of great spiritual radiance.