Shloka 29
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
यमोअब्रवीद् विद्धि भोज्यास्त्वमेता ये दातार: साधवो गोरसानाम् | अन्ये लोका: शाश्वृता वीतशोकै: समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम्,“यमराजने कहा--“ब्रह्मन! तुम इन नदियोंको उन श्रेष्ठ पुरुषोंका भोजन समझो, जो गोरस दान करनेवाले हैं। जो गोदानमें तत्पर हैं, उन पुण्यात्माओंके लिये दूसरे भी सनातन लोक विद्यमान हैं, जिनमें दुःख-शोकसे रहित पुण्यात्मा भरे पड़े हैं
yamo 'bravīd viddhi bhojyās tvam etā ye dātāraḥ sādhavo gorasānām | anye lokāḥ śāśvatā vītaśokaiḥ samākīrṇā gopradāne ratānām ||
قال ياما: «يا أيها البراهمن، اعلم أن هذه الأنهار هي طعامُ أولئك الرجال الأبرار الذين يتصدّقون بمنتجات البقرة. ولمن يلازمون عطيةَ البقر عوالمُ أُخرُ أبديةٌ أيضًا—ديارٌ خاليةٌ من الحزن والأسى، عامرةٌ بالأخيار.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that generosity—especially giving cows or cow-products—has profound dharmic value and leads to sorrowless, enduring realms in the afterlife; charity is portrayed as a direct cause of spiritual well-being beyond death.
Within Bhīṣma’s discourse, Yama is quoted addressing a Brahmin, explaining that certain rivers/streams are to be understood as sustenance for virtuous donors of cow-produce, and that those devoted to cow-gifts attain eternal, grief-free worlds populated by the righteous.