(विप्रदारे परह्ते विप्रस्वनिचये तथा । परित्रायन्ति शक्तास्तु नमस्तेभ्यो मृतास्तु वा ।। न पालयन्ति चेत् तस्य हन्ता वैवस्वतो यम: । दण्डयन् भर्त्सयन् नित्यं निरयेभ्यो न मुज्चति ।। तथा गवां परित्राणे पीडने च शुभाशुभम् । विप्रगोषु विशेषेण रक्षितेषु हतेषु वा ।।) जहाँ ब्राह्मणोंकी स्त्रियों अथवा उनके धनका अपहरण होता हो, वहाँ शक्ति रहते हुए जो उन सबकी रक्षा करते हैं, उन्हें नमस्कार है। जो उनकी रक्षा नहीं करते हैं, वे मुर्दोंके समान हैं। सूर्यपुत्र यमराज ऐसे लोगोंका वध कर डालते हैं, प्रतिदिन उन्हें यातना देते और डाँटते-फटकारते हैं और नरकसे उन्हें कभी छुटकारा नहीं देते हैं। इसी प्रकार गौओंके संरक्षण और पीड़नसे भी शुभ और अशुभकी प्राप्ति होती है। विशेषतः ब्राह्मणों और गौओंके अपने द्वारा सुरक्षित होनेपर पुण्य और मारे जानेपर पाप होता है ।। इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि गोदानमाहात्म्ये एकोनसप्ततितमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्या भारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें गोदानका माहात्म्यविषयक उनहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
bhīṣma uvāca |
vipradāre parahṛte viprasvanicaye tathā |
paritrāyanti śaktās tu namas tebhyo mṛtās tu vā ||
na pālayanti cet tasya hantā vaivasvato yamaḥ |
daṇḍayan bhartsayan nityaṃ nirayebhyo na muñcati ||
tathā gavāṃ paritrāṇe pīḍane ca śubhāśubham |
vipragōṣu viśeṣeṇa rakṣiteṣu hateṣu vā ||
قال بهيشما: حيث تُنتهك زوجاتُ البراهمة أو يُختطفن، أو تُغتصَب أموالُ البراهمة، فمَن كانت له قدرةٌ فحماهم—فله التحيةُ والسجود؛ وأما من لم يحمِهم فليس إلا كالميت. إن ياما فايڤاسڤاتا، ابن الشمس، يصير قاتلَ أولئك المُهملين: يعاقبهم ويوبّخهم كلَّ يوم، ولا يطلقهم قطّ من أهوال الجحيم. وكذلك شأنُ الأبقار: فالحمايةُ والاضطهادُ يجلبان نتائجَ مباركةً أو مشؤومة. وعلى وجه الخصوص، تنشأ الفضيلةُ حين يُحمى البراهمةُ والأبقار بجهد المرء، وتنشأ الخطيئةُ حين يُقتلون.
भीष्म उवाच
Dharma requires active protection of Brahmins (their persons, families, and property) and of cows when one has the capacity; failure to protect is treated as grave moral negligence that leads to severe post-mortem retribution under Yama, while protection yields merit and harm yields sin.
In Bhishma’s instruction on gifts and the greatness of cow-giving (go-dāna), he broadens the ethical frame: beyond ritual giving, society’s guardians must prevent abduction and plunder involving Brahmins and must protect cows; he warns that Yama punishes those who neglect this duty.