Shloka 27
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
जो उत्तराषाढ़ा नक्षत्रमें जलपूर्ण कलशसहित सत्तूकी बनी हुई खाद्य वस्तु, घी और प्रचुर माखन दान करता है, वह सम्पूर्ण मनोवांछित भोगोंको प्राप्त कर लेता है ।।
yo uttarāṣāḍhā-nakṣatre jala-pūrṇa-kalaśa-sahitaṃ sattū-kṛtāṃ bhakṣya-vastuṃ ghṛtaṃ ca pracuraṃ navanītaṃ ca dadāti sa sarvān mano-vāñchitān bhogān avāpnoti || dugdhaṃ tv abhijite yoge dattvā madhu-ghṛta-plutaṃ | dharma-nityo manīṣibhyaḥ svarga-loke mahīyate ||
قال نارادا: من تصدّق تحت نجم «أوتّراشادها» بجرّةٍ مملوءةٍ بالماء، ومعها طعامٌ مصنوعٌ من دقيق الشعير المحمّص (sattu)، ومع السمن (ghee) وزبدٍ وافر، نال كلَّ ما اشتهى من المتع. ومن كان ملازماً للدارما—حين يقع اقتران نجم «أبهيجيت»—فقدّم للبراهمة الحكماء لبناً ممزوجاً بالعسل والسمن، عُظِّم شأنه في عالم السماء.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined generosity—especially offerings of nourishing staples and ritual necessities, given at auspicious times and directed toward the learned—constitutes dharma and yields both desired worldly well-being and heavenly honor.
Nārada is describing specific charitable acts (dāna) tied to particular nakṣatras (Uttarāṣāḍhā and Abhijit): donating a water pot and foods like sattu, ghee, and butter, and giving milk mixed with honey and ghee to wise Brahmins, explaining the meritorious results of such gifts.