Varṇasaṃkara: Causes, Classifications, and Conduct-based Recognition (वर्णसंकरः—हेतु-जाति-आचारनिर्णयः)
असदेव हि धर्मस्य प्रदानं धर्म आसुर: । नानुशुश्रुम जात्वेतामिमां पूर्वेषु कर्मसु,स्त्रियाँ सदा पिता, पति या पुत्रोंके संरक्षणमें ही रहती हैं, स्वतंत्र नहीं होतीं। यह पुरातन धर्म है। इस धर्मका खण्डन करना असत् कर्म या आसुर धर्म है। पूर्वकालके बड़े-बूढ़ोंमें विवाहके अवसरोंपर कभी इस आसुरी पद्धतिका अपनाया जाना हमने नहीं सुना है
Bhīṣma uvāca: asad eva hi dharmasya pradānaṃ dharma āsuraḥ | nānuśuśruma jātvetām imāṃ pūrveṣu karmasu | striyaḥ sadā pitā pati vā putrāṇāṃ rakṣaṇeṣuiva tiṣṭhanti, na svatantrā bhavanti | eṣa purātano dharmaḥ | asya dharmasya khaṇḍanaṃ asat-karma vā āsura-dharmaḥ | pūrvakāle vṛddhaiḥ vivāha-kāle kadācit asyā āsuryāḥ paddhateḥ ācaritaṃ na śrutam iti |
قال بهيشما: «إن إعطاء ما ليس للمرء حقٌّ فيه لَعَيْنُ اللاأدْهَرْمَة؛ وهو “دهرمة” على نهجٍ آسوريّ. ولم نسمع قطّ أن هذه السُّنّة قد جرت في أعمال الشيوخ من الأزمنة السالفة. فالمرأة، في النظام الموروث، تكون دائمًا في كنف حماية أبيها، أو زوجها، أو أبنائها؛ ولا تُعَدُّ مستقلة. هذه هي القاعدة القديمة للسلوك. ونقضها فعلٌ باطل—“دهرمة” آسورية. وفي العصور الأولى لم نسمع أن الشيوخ الموقَّرين اتخذوا مثل هذه الطريقة الآسورية عند عقد الزواج.»
भीष्म उवाच
Bhishma frames ‘dharma’ as grounded in legitimate authority and inherited tradition: giving away what is not rightfully one’s to give is condemned as ‘asuric dharma,’ and violating established norms is treated as unethical rather than righteous.
In his instruction on conduct (dharma), Bhishma rejects a certain marriage-related practice as illegitimate and contrary to ancestral precedent, appealing to what the elders of earlier times are said to have practiced and transmitted.