Shloka 18
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
गड्जाया उत्तरे कूले वप्रान्ते राजसत्तम । गोमत्या दक्षिणे कूले शक्रस्येवामरावतीम्,नृपश्रेष्ठट उस नगरीके घेरेका एक छोर गंगाजीके उत्तर तटतक दूसरा छोर गोमतीके दक्षिण किनारेतक फैला हुआ था। वह नगरी इन्द्रकी अमरावतीपुरीके समान जान पड़ती थी
Gaṅgāyā uttare kūle vaprānte rājasattama | Gomatīyā dakṣiṇe kūle Śakrasyevāmarāvatīm ||
قال بهيشما: «يا خيرَ الملوك، كانت تلك المدينة تمتدّ على الضفة الشمالية لنهر الغانغا حتى حافة أسوارها، وتمتدّ كذلك إلى الضفة الجنوبية لنهر الغوماتي. وفي بهائها بدت كأنها أمارافاتي نفسها—مدينة إندرا السماوية».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of royal order and prosperity: a well-situated, well-fortified city is portrayed as worthy of comparison with the divine realm, implying that righteous governance can create near-celestial well-being in the human world.
Bhishma is describing a magnificent city’s location and extent—reaching from the northern bank of the Ganga to the southern bank of the Gomati—and praising its splendour by likening it to Indra’s Amaravati.