Shloka 39
अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
गामश्चृ वित्तमन्नं वा तद्विधे प्रतिपादयेत् । द्रव्याणि चान्यानि तथा प्रेत्यभावे न शोचति,अतः ऐसे गुणवान् पुरुषको ही गाय, घोड़ा, अन्न, धन तथा दूसरे पदार्थ देने चाहिये। ऐसा करनेसे दाताको मरनेके बाद पश्चात्ताप नहीं करना पड़ता
gām aśvaṁ vittam annaṁ vā tadvidhe pratipādayet | dravyāṇi cānyāni tathā pretyabhāve na śocati ||
قال بهيشما: ينبغي أن تُمنَح الأبقارُ وفرسٌ واحدٌ والمالُ والطعامُ وسائرُ ما شابه ذلك لمن كان أهلاً للاستحقاق. فمَن أعطى على هذا الوجه لا يقع في الندم بعد الموت؛ إذ تكون الصدقةُ الموجَّهةُ إلى موضعها حرزًا من الحسرة بعد الرحيل وتوكيدًا للسلوك الموافق للدارما.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity should be directed to a worthy recipient (pātra). Giving valuable items—cows, horses, wealth, food, and other goods—when properly placed becomes a dharmic act that prevents remorse after death.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising on the ethics of giving: he specifies exemplary gifts and emphasizes that the donor’s peace in the hereafter depends on giving appropriately to the deserving.