Shloka 8
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
दशाश्वका पुत्र भी बड़ा धर्मात्मा राजा था। उसका मन सदा सत्य, तपस्या और दानमें ही लगा रहता था ।। मदिराश्च इति ख्यातः पृथिव्यां पृथिवीपति: । धनुर्वेदे च वेदे च निरतो यो5भवत् सदा,वह राजा इस भूतलपर मदिराश्वके नामसे विख्यात था और सदा वेद एवं धरनुर्वेदके अभ्यासमें संलग्न रहता था
madirāśvaḥ iti khyātaḥ pṛthivyāṃ pṛthivīpatiḥ | dhanurvede ca vede ca nirato yo ’bhavat sadā ||
قال بهيشما: كان على هذه الأرض ملكٌ ذائع الصيت يُدعى «مَديراشْوَا». ثابتَ العزم لا يفتر، مواظبًا على التفرّغ للڤيدا ولـ«دهنورڤيدا»—علم الرمي بالقوس—جامعًا بين العلم المقدّس والانضباط القتالي، كما يليق بملكٍ قائمٍ على الدَّرْمَا.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
An ideal ruler integrates spiritual-ethical learning (Veda) with disciplined martial competence (Dhanurveda). Renown is grounded not merely in power but in steady commitment to knowledge and self-control.
Bhishma introduces a king named Madirāśva, describing him as famous on earth and consistently devoted to studying both the Veda and the martial science of archery, setting up an exemplar of righteous kingship.