Shloka 1
अपन क्रात बछ। >> आर: 2 षट्पज्चाशर्दाधेकशततमो< ध्याय: अत्रि और च्यवन ऋषिके प्रभावका वर्णन भीष्म उवाच इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीम भूद् वायुस्तमब्रवीत् । शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रे: सुमहात्मन:
bhīṣma uvāca | ity uktaḥ tv arjunaḥ tūṣṇīm abhūd vāyus tam abravīt | śṛṇu me haihayaśreṣṭha karmātreḥ sumahātmanaḥ ||
قال بيشما: لما ظلّ كارتافيرْيا أرجونا، على الرغم من مخاطبته على هذا النحو، صامتًا لا يجيب، عاد إله الريح فخاطبه قائلاً: «يا خيرَ بني هايهايا، اسمع مني ذكرَ الأعمال العظيمة للحكيم أتري، ذي النفس العظيمة.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Silence in the face of instruction prompts renewed guidance: the passage emphasizes receptivity (śravaṇa) to dharmic and rishi-centered exemplars, suggesting that ethical understanding is cultivated by listening to accounts of great souls and their deeds.
After being addressed, Kartavīrya Arjuna remains silent. Vāyu then speaks again, directing him to hear the account of the great deeds of the sage Atri, setting up a new illustrative episode within Bhishma’s discourse.