Shloka 49
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
एवं ते वर्तमानस्य सम्यग्दण्डधरस्य च | प्रजापालनदक्षस्य स्वर्गलोको भविष्यति,ऐसा बर्ताव करते हुए यदि तुम न्यायोचित रीतिसे दण्ड धारण करके प्रजापालनमें कुशलतापूर्वक लगे रहोगे तो तुम्हें स्वर्गलोक प्राप्त होगा
evaṁ te vartamānasya samyag daṇḍadharasya ca | prajā-pālana-dakṣasya svargaloko bhaviṣyati ||
قال بيشما: «إن سلكتَ هذا المسلك—فحملتَ العقوبةَ والسلطانَ على وجهٍ من العدل الحق، وكنتَ حاذقًا في حماية الرعية ورعايتها—فإن عالمَ السماء سيكون مآلك. والعبرةُ أن فضلَ الحاكم لا ينبع من القوة ذاتها، بل من الانضباط، وإنفاذ القانون بإنصاف، وحسن القيام على شؤون الناس.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler earns spiritual merit by administering punishment justly (daṇḍa) and by competently protecting and sustaining the people; ethical governance itself becomes a path to higher worlds.
Bhishma, instructing the king on rajadharma, concludes that if the listener continues to act in this prescribed way—fair in discipline and effective in public welfare—he will attain svargaloka.