भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
ब्रह्मा तस्योदरभवस्तस्याहं च शिरोभव: । शिरोरुहेभ्यो ज्योतींषि रोमभ्यश्व सुरसुरा:,ब्रह्माजी उनके उदरसे और मैं उनके मस्तकसे प्रकट हुआ हूँ। उनके सिरके केशोंसे नक्षत्रों और ताराओंका प्रादुर्भाव हुआ है। रोमावलियोंसे देवता और असुर प्रकट हुए हैं
brahmā tasyodarabhavas tasyāhaṁ ca śirobhavaḥ | śiroruhebhyo jyotīṁṣi romabhyaś ca surāsurāḥ ||
قال الإيشفارا: «من بطنه وُلد براهما، ومن رأسه خرجتُ أنا نفسي. ومن شعر رأسه انبثقت أنوار السماء—النجوم والكوكبات؛ ومن شعر جسده تَجَلَّت الآلهةُ والأسورا.»
ईश्वर उवाच
The verse presents a cosmogonic vision in which diverse orders of beings arise from a single primordial source, emphasizing an underlying unity behind apparent oppositions (devas and asuras) and portraying the cosmos as an ordered emanation rather than a random event.
Īśvara describes the origins of major cosmic entities: Brahmā emerges from the primordial being’s belly, Īśvara from the head, celestial lights from head-hair, and devas and asuras from body-hair—mapping the universe onto a sacred body to explain creation and hierarchy.