Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
गजड़ोवाच धन्यास्म्यनुगृहीतास्मि देवि धर्मपरायणे । या त्वं सर्वजगन्मान्या नदीं मानयसे5नघे
gajaḍa uvāca: dhanyāsmy anugṛhītāsmi devi dharmaparāyaṇe | yā tvaṁ sarvajaganmānyā nadīṁ mānayase ’naghe ||
قال غَجَضَا: «يا إلهةَ الدَّرما، يا من لا تحيدين عن الحقّ، إنّي لمبارَك؛ لقد أُفيض عليّ فضلٌ عظيم. فمع أنّ العالم كلَّه يجلّكِ، أيتها البريئة من الإثم، فإنكِ ما زلتِ تكرّمين حتى نهراً صغيراً.»
श्रीमहेश्वर उवाच
True dharma expresses itself as humility and equal regard: even one who is universally revered shows grace by honoring what seems small or insignificant, making respect itself an ethical act.
Gajaḍa addresses a Goddess, expressing gratitude and amazement that she—despite being honored by the entire world—still chooses to show respect to a river, treating it as worthy of recognition.