धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
कर्मणा दुष्कृतेनेह स्थानादू भ्रश्यति वै द्विज: । ज्येष्ठ॑ वर्णमनुप्राप्प तस्माद् रक्षेत वै द्विज:,इतना अवश्य है कि यहाँ पापकर्म करनेसे द्विज अपने स्थानसे-अपनी महत्तासे नीचे गिर जाता है। अत: द्विजको उत्तम वर्णमें जन्म पाकर अपनी मर्यादाकी रक्षा करनी चाहिये
karmaṇā duṣkṛtenehā sthānād bhraśyati vai dvijaḥ | jyeṣṭhaṁ varṇam anuprāpya tasmād rakṣeta vai dvijaḥ ||
قال شري ماهيشفارا: «باقتراف الأعمال الآثمة في هذه الحياة نفسها يسقط ذو الولادتين (دْفِجَ) لا محالة عن مقامه اللائق وكرامته. لذلك، وقد نال الميلاد في أرفع طبقة اجتماعية، ينبغي للدْفِجَ أن يصون بحذرٍ سلوكه الحق وحدوده المشروعة.»
श्रीमहेश्वर उवाच
Sinful action (duṣkṛta) causes a dvija to fall from his rightful station and dignity; therefore one who has attained a privileged birth must preserve dharma—self-restraint, purity of conduct, and the limits (maryādā) appropriate to his role.
Śrī Maheśvara is instructing about ethical discipline: he warns that wrongdoing brings immediate degradation in this world, and he urges the twice-born to guard their conduct, especially since they are expected to uphold exemplary standards.