धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
स्वभाव: कर्म च शुभं॑ यत्र शूद्रेडपि तिष्ठति । विशिष्ट: स द्विजातेवें विज्ञेय इति मे मति:,मेरा तो ऐसा विचार है कि यदि शूद्रके स्वभाव और कर्म दोनों ही उत्तम हों तो वह द्विजातिसे भी बढ़कर माननेयोग्य है
svabhāvaḥ karma ca śubhaṁ yatra śūdre 'pi tiṣṭhati | viśiṣṭaḥ sa dvijātebhyo vijñeya iti me matiḥ ||
قال شري مهيشفارا: «حيثما وُجد شودرَة ذو طبعٍ نبيل وعملٍ نبيل، فليُعرَف أنه متميّز، بل أرفع من ثنائيّي الميلاد؛ تلك هي قناعتي.»
श्रीमहेश्वर उवाच
True worth is measured by character (svabhāva) and conduct (karma), not merely by birth-status; a person of virtuous nature and deeds deserves higher regard even than the traditionally privileged twice-born.
Śrī Maheśvara is delivering a dharma-teaching within the Anuśāsana Parva, emphasizing ethical evaluation of persons by their qualities and actions, using the contrast between Śūdra and dvijāti as a moral illustration.