Shloka 30
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
चारों वेदोंमें निष्णात होना और सब जीवोंके प्रति सरलताका बर्ताव करना--ये दोनों एक समान समझे जाते हैं अथवा सरलताका ही महत्त्व अधिक माना जाता है ।। आर्जवं धर्ममित्याहुरधर्मो जिह्म॒ उच्यते । आ्जवेनेह संयुक्तो नरो धर्मेण युज्यते,सरलताको धर्म कहते हैं और कुटिलताको अधर्म। सरलभावसे युक्त मनुष्य ही यहाँ धर्मके फलका भागी होता है
ārjavaṃ dharmam ity āhur adharmaḥ jihma ucyate | ārjaveneha saṃyukto naro dharmeṇa yujyate ||
يعلّم مهاديڤا أن الاستقامة تُسمّى دارما، وأن الاعوجاج والمكر يُسمَّيان أدارما. فالإنسان المتّصل بالصدق وبساطة السلوك يكون في هذا العالم على وفاقٍ حقيقي مع الدارما، ويغدو أهلًا لتلقّي ثمرتها. ومن حيث الوزن الأخلاقي، تُعَدّ هذه الاستقامة الباطنية مساويةً—بل لعلّها أرفع—من مجرّد إتقان الفيدات الأربع.
श्रीमहेश्वर उवाच