Shloka 39
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
आहिताग्निरधीयानो जुहद्दान: संयतेन्द्रिय: । विघसाशी यताहारो गृहस्थ: सत्यवाक् शुचि:,गृहस्थको अग्निस्थापनपूर्वक अग्निहोत्र करनेवाला, स्वाध्यायशील, होमपरायण, जितेन्द्रिय, विधसाशी, मिताहारी, सत्यवादी और पवित्र होना चाहिये
āhitāgnir adhīyāno juhad-dānaḥ saṃyatendriyaḥ | vighasāśī yatāhāro gṛhasthaḥ satyavāk śuciḥ ||
قال مهاديڤا: «ينبغي لربّ البيت أن يكون ممن أقام النيران المقدسة على وجهها وحافظ على الأَغْنِيهوترا؛ مواظبًا على السوادْهْيَايَا (تلاوة الفيدا ودراستها)؛ ملازمًا للقرابين والعطاء؛ ضابطًا للحواس؛ لا يأكل إلا ما بقي بعد القربان وبعد إطعام الضيف؛ مقتصدًا في طعامه؛ صادقَ القول؛ طاهرَ السيرة».
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines the ethical and ritual ideal of a gṛhastha: sustaining sacred fires and daily offerings, continuing Vedic study, practicing charity, restraining the senses, eating moderately and only after duties of offering and hospitality, speaking truth, and maintaining purity.
Śrī Maheśvara is instructing on gṛhastha-dharma within Anuśāsana Parva’s broader teachings on right conduct, listing the qualities and disciplines that make a householder’s life dharmic.