Shloka 43
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्यो मार्गरबुधो5धम: । हन्याज्जन्तून् मांसगृध्नु: स वै नरकभाड्नर:,“जो मांसलोभी मूर्ख एवं अधम मनुष्य यज्ञ-याग आदि वैदिक मार्गोंके नामपर प्राणियोंकी हिंसा करता है, वह नरकगामी होता है
ijyā-yajña-śruti-kṛtair yo mārgaḥ sa budho 'dhamaḥ | hanyāj jantūn māṁsa-gṛdhnuḥ sa vai naraka-bhāg naraḥ ||
قال بهيشما: «إنّ الرجل الذي تدفعه شهوة اللحم إلى قتل الكائنات الحيّة متذرّعًا بطقوس الفيدا—مستندًا إلى العبادة والقربان وسلطان النصوص بوصفها “طريقه”—هو في الحقيقة وضيعٌ مُضلَّل. ومثل هذا يصير ذا نصيبٍ في الجحيم، لأنه يجعل الممارسة المقدّسة ستارًا للعنف والشهوة.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Using sacred rites and scriptural language as a justification for killing—especially when motivated by appetite for meat—is condemned as adharma; such hypocrisy and violence lead to grave karmic consequence (naraka).
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he warns against distorted ritualism: a person who claims a ‘Vedic path’ while harming creatures for meat is declared deluded and morally fallen, destined for hell.