Shloka 11
इत्येतां बुद्धिमास्थाय नहुष: स नरेश्वरः । सुरेन्द्रत्वं महत् प्राप्प कृतवानेतददभूतम्,इसी विचारधाराका आश्रय लेकर राजा नहुषने महान देवेन्द्रपद पाकर यह अदभुत पुण्यकर्म सदा चालू रखा था
ity etāṁ buddhim āsthāya nahuṣaḥ sa nareśvaraḥ | surendratvaṁ mahat prāpya kṛtavān etad adbhutam ||
قال بهيشما: «فباتّخاذه هذا الفهم منهجًا، فإنّ الملك نَهُوشا—بعد أن نال المنزلة العظمى منزلةَ إندرا—قام بهذا السلوك العجيب ذي الفضل، وداوم عليه بلا انقطاع.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True elevation in status (even to divine sovereignty) should rest on sound understanding and sustained righteous conduct; merit is not merely achieved once but maintained through continual practice.
Bhīṣma summarizes that King Nahuṣa, relying on a particular guiding insight previously described, attained the exalted position of Indra and carried out an extraordinary meritorious practice consistently.