उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
एक दिन एक मुनि सत्संगकी दृष्टिसे उसके आश्रमपर पधारे। उस शूद्रने विधिवत् स्वागत-सत्कार करके ऋषिका पूजन किया और उन्हें संतुष्ट कर दिया ।।
eka dina ekaḥ muniḥ satsangadṛṣṭyā tasya āśramam upāgamat | sa śūdraḥ vidhivat svāgata-satkāraṃ kṛtvā ṛṣim apūjayat, taṃ ca santoṣayāmāsa || anukūlāṃ kathāṃ kṛtvā yathāgatam apṛcchat | ṛṣiḥ parama-tejasvī dharmātmā saṃśita-vrataḥ, bharata-bhūṣaṇa nara-śreṣṭha! tataḥ paścāt sa anukūla-vacanaiḥ tasya āgamanasya vṛttāntam apṛcchat | tataḥ sa kaṭhora-vrata-pālakaḥ parama-tejasvī dharmātmā ṛṣiḥ anekavāraṃ tasya śūdrasya āśramam tasya darśanārthaṃ punar upāgamat |
قال بهيشما: في يومٍ من الأيام قدم حكيمٌ إلى صومعة ذلك الرجل، مدفوعًا برجاء صحبةٍ مقدّسة. فاستقبله الشودرِيّ بآداب الضيافة على وجهها، وكرّم الرائي، وأرضاه. وبعد أن تكلّم بكلامٍ لطيفٍ وودود، سأله عن غاية زيارته. ومنذ ذلك الحين صار ذلك الرِّشيُّ المتألّق غاية التألّق، البارّ بالدَّرما، الثابت على نذور التقشّف، يعود مرارًا إلى صومعة الشودرِيّ لا لشيء إلا ليلقاه.
भीष्म उवाच
True dharma is shown through proper hospitality, reverence, and gentle speech; such conduct attracts the wise and earns spiritual merit irrespective of one’s social designation.
A sage visits a Śūdra’s hermitage seeking holy company; the host welcomes and honors him correctly, asks courteously about his visit, and the pleased sage returns repeatedly to meet him.