Shloka 1
Ādi-parva Adhyāya 97: Satyavatī’s appeal and Bhīṣma’s reaffirmation of satya
अत--#कत षण्णवतितमोब< ध्याय: महाभिषको ब्रह्माजीका शाप तथा शापग्रस्त वसु ओंके साथ गंगाकी बातचीत वैशम्पायन उवाच इक्ष्वाकुवंशप्रभवो राजा55सीत् पृथिवीपति: । महाभिष इति ख्यातः सत्यवाक् सत्यविक्रम:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! इश्वाकु-वंशमें उत्पन्न महाभिष नामसे प्रसिद्ध एक राजा हो गये हैं, जो सत्यवादी होनेके साथ ही सत्यपराक्रमी भी थे। उन्होंने एक हजार अश्वमेध और एक सौ राजसूय यज्ञोंद्वारा देवेश्वर इन्द्रको संतुष्ट किया और उन यज्ञोंके पुण्यसे उन शक्तिशाली नरेशने स्वर्गलोग प्राप्त कर लिया
vaiśampāyana uvāca | ikṣvākuvaṃśaprabhavo rājā āsīt pṛthivīpatiḥ | mahābhiṣa iti khyātaḥ satyavāk satyavikramaḥ |
قال فايشَمبايانا: ظهر ملكٌ، سيّدُ الأرض، من نسل إكشواكو، اشتهر باسم مهابهِشا—صادقَ القول، ثابتَ البأس على أساس الصدق.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds satya (truth) as a defining royal virtue: a king’s legitimacy is not only hereditary (Ikṣvāku lineage) but ethical—truthful speech and truth-grounded valor are presented as the marks of ideal kingship.
Vaiśampāyana begins a new episode by introducing King Mahābhiṣa, a ruler of the Ikṣvāku line, praised for truthfulness and righteous prowess—preparing the listener for the subsequent events connected with his fate.