Shloka 7
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराड़नाम् । शर्मिष्ठया सेव्यमानां पादसंवाहनादिभि:,उसके रूपकी कहीं तुलना नहीं थी। वह सुन्दरी उन स्त्रियोंके मध्यमें बैठी हुई थी और शर्मिष्ठाद्वारा उसकी चरणसेवा की जा रही थी
rūpeṇāpratimāṃ tāsāṃ strīṇāṃ madhye varāḍnām | śarmiṣṭhayā sevyamānāṃ pādasaṃvāhanādibhiḥ ||
قال فايشَمبايانا: بين أولئك النساء كانت هي لا تُجارى جمالًا. جلست الفتاة الحسناء في وسطهنّ، وكانت شَرْمِشْثا تخدمها—تدلّك قدميها وتقوم بسائر وجوه الخدمة—مُبرزةً مراتب المجتمع وما ينطوي عليه هذا الخدمة المفروضة أو المألوفة من توترٍ أخلاقي.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds how external beauty and social rank can create asymmetrical relationships of service, inviting reflection on dharma: whether service is voluntary and respectful or driven by pride, coercion, or rivalry.
A supremely beautiful woman sits among other women, and Śarmiṣṭhā is shown attending to her with foot-massage and related services, indicating a subordinate role and setting up interpersonal and ethical tensions in the surrounding episode.