ययाति-देवयानी-शर्मिष्ठा विवादः — Śukra’s Curse and the Disclosure of Lineage
इदं मामाह शर्मिष्ठा दुहिता वृषपर्वण: । क्रोधसंरक्तनयना दर्पपूर्णा पुनः पुन:,वृषपर्वाकी बेटी शर्मिष्ठाने आज मुझसे ऐसी बात कही है। कहते समय उसकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। वह भारी घमंडसे भरी हुई थी और उसने एक बार ही नहीं, अपितु बार-बार उपर्युक्त बातें दुहरायी हैं
idaṃ mām āha śarmiṣṭhā duhitā vṛṣaparvaṇaḥ | krodha-saṃrakta-nayanā darpa-pūrṇā punaḥ punaḥ ||
قال فايشَمبايانا: «إن شارميشثا، ابنة فريشابارفان، قالت لي هذه الكلمات. كانت عيناها محمرّتين من الغضب، ممتلئةً كبراً، وتُعيد المعنى القاسي نفسه مرة بعد مرة.»
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how anger (krodha) and pride (darpa) distort speech and judgment: when one is inflamed with emotion, one tends to repeat harsh assertions insistently, escalating conflict rather than seeking restraint and dharmic resolution.
The narrator reports that Śarmiṣṭhā, identified as Vṛṣaparvan’s daughter, addresses him in an angry, prideful manner, with reddened eyes, repeatedly pressing the same accusatory or forceful statement.