Shloka 67
ययाति–देवयानी संवादः
Yayāti–Devayānī Dialogue and Śukra’s Consent
यो ब्राह्मणोअ्द्यप्रभूतीह कश्रनि- न्मोहात् सुरां पास्यति मन्दबुद्धि: । अपेतधर्मा ब्रह्म॒हा चैव स स्या- दस्मिंल्लोके गर्लहितः स्यात् परे च,“आजसे इस जगत्का जो कोई भी मन्दबुद्धि ब्राह्मण अज्ञानसे भी मदिरापान करेगा, वह धर्मसे भ्रष्ट हो ब्रह्महत्याके पापका भागी होगा तथा इस लोक और परलोक दोनोंमें वह निन्दित होगा"
yo brāhmaṇo ’dyaprabhṛtīha kaścin mohāt surāṃ pāsyati mandabuddhiḥ | apetadharmā brahmahā caiva sa syād asmiṃl loke garhitaḥ syāt pare ca ||
قال فايشَمبايانا: «من هذا اليوم فصاعدًا، إن شرب أيُّ براهميٍّ هنا، لبلادةٍ في العقل، شرابًا مُسكرًا ولو عن وَهْمٍ وضلال، فقد سقط عن الدارما؛ ويُعَدّ حاملًا لإثم قتل البراهميّ (brahma-hatyā)، ويُدان في هذا العالم وفي العالم الآخر».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a strict ethical prohibition: a brahmin who drinks liquor—even through ignorance—falls from dharma and incurs a gravely stigmatized sin, becoming blameworthy in both this life and the next.
Vaiśampāyana delivers a normative declaration (a rule-like pronouncement) about conduct and its karmic/social consequences, emphasizing communal standards and the severe censure attached to surā-drinking for brahmins.