Shloka 42
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
द्वितीयो विक्षराद् यस्तु नराधिप महासुर: । पाण्ड्यराष्ट्राधिप इति विख्यात: सो5भवन्नूप:,नराधिप! विक्षरसे छोटा उसका दूसरा भाई बल, जो असुरोंका राजा था, पाण्ड्य देशका सुविख्यात राजा हुआ
dvitīyo vikṣarād yastu narādhipa mahāsuraḥ | pāṇḍyarāṣṭrādhipa iti vikhyātaḥ so 'bhavannūpaḥ, narādhipa ||
قال فايشَمبايانا: «وأمّا الأخ الثاني بعد فِكْشَرَ—وهو أسور عظيم البأس وحاكم بين البشر—فقد ذاع صيته سيّدًا على بلاد البانديا (Pāṇḍya). وهكذا، يا أيها الملك، صار حاكمًا أرضيًّا مشهورًا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how lineage and recognized sovereignty establish political legitimacy in the epic’s genealogical framework; fame (vikhyāti) follows the assumption of rightful rule over a defined realm.
Vaiśaṃpāyana continues a genealogical account, stating that the second brother born of Vikṣara became the well-known ruler of the Pāṇḍya country, addressing the listening king (narādhipa).