Shloka 24
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
कारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नुटप: । तेषां श्रीरविजयश्रैव सराष्ट्राणां भविष्यति,इन्द्रने महात्मा वसुके प्रेमवश स्वयं हंसका रूप धारण करके वह पूजा ग्रहण की। नृपश्रेष्ठ वसुके द्वारा की हुई उस शुभ पूजाको देखकर प्रभावशाली भगवान् महेन्द्र प्रसन्न हो गये और इस प्रकार बोले--“चेदिदेशके अधिपति उपरिचर वसु जिस प्रकार मेरी पूजा करते हैं, उसी तरह जो मनुष्य तथा राजा मेरी पूजा करेंगे और मेरे इस उत्सवको रचायेंगे, उनको और उनके समूचे राष्ट्रको लक्ष्मी एवं विजयकी प्राप्ति होगी
Vaiśampāyana uvāca: kārayiṣyanti ca mudā yathā cedipatir nṛtapaḥ | teṣāṃ śrīr avijayaś caiva sa-rāṣṭrāṇāṃ bhaviṣyati ||
قال فَيْشَمْبايانا: «وكما يُقيم سيّدُ تشِدي، الملكُ (أُوبَريتشَرا فَسُو)، هذه العبادة بفرح، كذلك كلُّ من الرجال والملوك الذين يؤدّون مثل هذه العبادة بسرور ويُنشئون هذا المهرجان ينالون الرخاء والنصر—ومعهما صلاحُ حال مملكتهم كلّها».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Joyful, properly instituted worship and public religious observance by rulers is presented as supporting the prosperity (śrī) and success (vijaya) of both the king and the entire realm—linking personal devotion with collective welfare and stable governance.
The narrator states that those who arrange the worship/festival in the same manner as the king of Cedi will gain prosperity and victory for themselves and their kingdoms. In the surrounding episode (as reflected in the accompanying Hindi), Indra is pleased with King Uparicara Vasu’s worship and grants this boon-like assurance.