Shloka 2
अध्याय ५७ — राजोपरिचरवसोः धर्मोपदेशः, सत्यवत्याः उत्पत्तिः, व्यासजन्म च
Adhyāya 57: Indra’s Counsel to King Vasu; Origin of Satyavatī; Birth of Vyāsa
सौतिर्वाच सहस्राणि बहून्यस्मिन् प्रयुतान्यर्बुदानि च न शक््यं परिसंख्यातुं बहुत्वाद् द्विजसत्तम,उग्रश्रवाजीने कहा--द्विजश्रेष्ठ। इस यज्ञमें सहस्रों, लाखों एवं अरबों सर्प गिरे थे, उनकी संख्या बहुत होनेके कारण गणना नहीं की जा सकती
Sautir uvāca—sahasrāṇi bahūny asmin prayutāny arbudāni ca na śakyaṃ parisaṅkhyātuṃ bahutvād dvijasattama.
قال أُغراشرافَس ابنُ السُّوتا: «يا خيرَ الحكماء من ذوي الميلادين، لقد سقط في هذه الذبيحة آلافٌ على آلاف—بل عشراتُ الآلاف، وحتى كُرورٌ لا تُحصى—من الحيّات. ولِكَثرتها لا يمكن إحصاءُ عددها إحصاءً تامًّا».
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the overwhelming scale of harm that can occur when ritual power is driven by intense purpose; it implicitly invites reflection on restraint and accountability, since actions—especially sanctioned ones—can produce consequences beyond easy measure.
The narrator Ugraśravas reports to the assembled sages that in the ongoing sacrifice an immense number of serpents have fallen into it, so many that an exact enumeration is impossible.