Shloka 17

आस्तीक-वरप्रदानम् (Āstīka’s Boon and the Interruption of the Sarpa-satra)

Devanagari script

एतच्छुत्वा तु राजासौ प्राग्दीक्षाकालमब्रवीत्‌ । क्षत्तारं न हि मे कश्रिदज्ञात: प्रविशेदिति,यह सुनकर राजा जनमेजयने दीक्षा लेनेसे पहले ही सेवकको यह आदेश दे दिया --'मुझे सूचित किये बिना किसी अपरिचित व्यक्तिको यज्ञमण्डपमें प्रवेश न करने दिया जाय'

Transliteration

janamejaya uvāca |

etac chrutvā tu rājāsau prāgdīkṣākālam abravīt |

kṣattāraṃ na hi me kaścid ajñātaḥ praviśed iti ||

Translation

فلما سمع الملك جناميجايا ذلك—وقبل أن يحين وقت تكرّسه للنسك (ديكشا)—أصدر أمرًا إلى حاجب القصر: «لا يدخلنّ أحدٌ مجهولٌ إلى حرم يَجْنِي إلا بعد أن أُخبَر». ويُظهر هذا الأمر واجب الحاكم في صون قداسة اليَجْنَا وأمنها، إذ إنّ الغفلة قد تجلب اضطراب الطقس وخطيئةً أخلاقية.

Word by Word

एतत्this (thing)

श्रुत्वाhaving heard

तुbut/then

राजाthe king

असौthat (he)

प्राक्before

दीक्षा-कालम्the time of consecration (initiation)

अब्रवीत्said/spoke

क्षत्तारम्to the chamberlain/attendant

नnot

हिindeed/for

मेof me / my

कश्चित्anyone/someone

अज्ञातःunknown/unrecognized

प्रविशेत्should enter

इतिthus (quotative)

Speaker

जनमेजय उवाच

Characters & Entities

Janamejaya

kṣattṛ (chamberlain/attendant)

dīkṣā (consecration)

yajña-maṇḍapa (sacrificial enclosure)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes