Shloka 14
सर्पसत्रे ऋत्विजः सदस्याश्च — Officiants and Assembly at Janamejaya’s Serpent-Sacrifice
सौतिरुवाच 2 नागेन्द्रो वासुकि: परया मुदा | एवमस्त्विति तद् वाक््यं भगिन्या: प्रत्यगृह्लत,उग्रश्रवाजी कहते हैं--शौनक! यह सुनकर नागराज वासुकि बड़ी प्रसन्नतासे बोले --'एवमस्तु” (ऐसा ही हो)। इस प्रकार उन्होंने बहिनकी बातको विश्वासपूर्वक ग्रहण किया
Sautir uvāca—nāgendro Vāsukiḥ parayā mudā | evam astv iti tad vākyaṃ bhaginyāḥ pratyagṛhṇāt ||
قال سوتي: إن سيّد الحيّات فاسُكي، وقد امتلأ فرحًا عظيمًا، أجاب: «ليكن كذلك». وهكذا تلقّى كلام أخته بثقة، مُقِرًّا طلبها وموافقًا على السبيل الذي اقترحته.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of trustful assent within family and community: Vāsuki’s “evam astu” models clear consent and respectful acceptance of a relative’s counsel or request.
In Sauti’s narration to Śaunaka, Vāsuki—the serpent-king—hears his sister’s words and, delighted, responds “So be it,” thereby agreeing and accepting her proposal.