Shloka 42
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
अस्त्ययं सुभगे गर्भस्तव वैश्वानरोपम: । ऋषि: परमधर्मात्मा वेदवेदाड़पारग:,सुभगे! “अयं अस्ति'--तुम्हारे उदरमें गर्भ है। तुम्हारा यह गर्भस्थ बालक अग्निके समान तेजस्वी, परम धर्मात्मा मुनि तथा वेद-वेदांगोंका पारंगत विद्वान होगा”
asty ayaṁ subhage garbhas tava vaiśvānara-upamaḥ | ṛṣiḥ paramadharmātmā vedavedaṅga-pāragaḥ, subhage |
قال تَكْشَكَ: «يا ذاتَ الحظّ السعيد، إنّ في بطنكِ جنينًا حقًّا. وسيكون هذا الابنُ الذي لم يولد بعدُ متألّقًا كالنار، رِشِيًّا بالغَ الاستقامة في الدَّهَرْمَا، وعالِمًا قد بلغ شاطئَ الغاية في الفيدا وعلومها المساندة (فيدَانغا).»
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse praises the ideal of dharmic excellence: true greatness is framed as inner righteousness (parama-dharma-ātmā) joined with disciplined learning (mastery of Veda and Vedāṅgas) and spiritual radiance (fire-like tejas).
Takṣaka addresses a woman as “fortunate” and foretells the extraordinary qualities of the child in her womb—radiant like fire, destined to be a righteous ṛṣi and a consummate Vedic scholar.