Shloka 39
Jaratkāru’s Conditional Marriage Vow and Vāsuki’s Offer (जरत्कारु-विवाह-नियमः)
त॑ दष्ट॑ पन्नगेन्द्रेण तेनाग्निसमतेजसा । पाण्डवानां कुलकरं राजानममितौजसम् । गच्छामि त्वरितं सौम्य सद्य: कर्तुमपज्वरम्,वे राजा पाण्डवोंकी वंशपरम्पराको सुरक्षित रखने-वाले तथा अत्यन्त पराक्रमी हैं। अतः सौम्य! अग्निके समान तेजस्वी नागराजके डँस लेनेपर उन्हें तत्काल विषरहित करके जीवित कर देनेके लिये मैं जल्दी-जल्दी जा रहा हूँ
taṁ daṣṭaṁ pannagendreṇa tenāgnisamatejasā | pāṇḍavānāṁ kulakaraṁ rājānam amitaujasam | gacchāmi tvaritaṁ saumya sadyaḥ kartum apajvaram ||
قال كاشْيَپَ: «ذلك الملك—عظيمُ البأس، وحافظُ سلالة الباندَڤا—قد لُدغ من سيّد الحيّات المتلألئ كالنار. فلذلك، أيها الكريم، أُسرع الآن حالاً لأزيل حُمّى السُّمّ وأعيده إلى الحياة».
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic urgency and compassion: when a life that sustains a lineage and social order is threatened, timely action and healing become a moral duty. It also underscores the value placed on protecting rightful succession and preventing needless loss.
Kāśyapa declares that a powerful serpent-king has bitten a mighty king who safeguards the Pāṇḍavas’ line. He therefore hurries to neutralize the poison-induced affliction immediately and save the king’s life.