Shloka 24
Jaratkāru’s Conditional Marriage Vow and Vāsuki’s Offer (जरत्कारु-विवाह-नियमः)
तं च मौनव्रतं श्रुत्वा वने मुनिवरं तदा । भूय एवाभवदू् राजा शोकसंतप्तमानस:,वे श्रेष्ठ महर्षि उस समय वनमें मौन-व्रतका पालन कर रहे थे, यह सुनकर राजा परीक्षित्का मन और भी शोक एवं संतापमें डूब गया
taṃ ca maunavrataṃ śrutvā vane munivaraṃ tadā | bhūya evābhavad rājā śokasaṃtaptamānasaḥ ||
ولما سمع أن أفضلَ الحكماء في الغابة كان آنذاك ملتزمًا نذرَ الصمت (مَوْنَ-فْرَتَ)، ازداد قلبُ الملك باريكشِت غرقًا في الحزن والاحتراق الداخلي، إذ لا جوابَ يُرتجى في الحال.
गौरयुख उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of restraint (mauna) and how a ruler’s mind, when burdened by grief, can be further tested when immediate counsel is unavailable—prompting patience, accountability, and self-control.
The king learns that the eminent sage in the forest is observing a vow of silence. This blocks instant communication and intensifies the king’s sorrow and agitation, deepening the emotional tension of the episode.