Shloka 6
आदि पर्व — अध्याय 39: तक्षक–काश्यप संवादः, न्यग्रोधसंजीवनम्, पारिक्षितोपायः
अस्यैतन्मानसं शल्यं समुद्धर्तु त्वमरहसि । जनन्या: शापजं देव ज्ञातीनां हितमिच्छत:,“देव! अपने भाई-बन्धुओंका हित चाहनेवाले इन नागराजके हृदयमें माताका शाप काँटा बनकर चुभा हुआ है और कसक पैदा करता है। आप इनके उस काँटेको निकाल दीजिये
asyaitanmānasaṁ śalyaṁ samuddhartu tvam arhasi | jananyāḥ śāpajaṁ deva jñātīnāṁ hitam icchataḥ ||
قال إيلاباترا: «أيّها الإلهيّ، إنّك قادرٌ على اقتلاع هذه الشوكة المغروسة في قلبه وعقله، المولودة من لعنة أمّه. ولأنّ سيّد الحيّات هذا يريد خيرَ ذويه، فانزع عنه ذلك السهم المؤلم الذي يعذّبه».
एलापत्र उवाच
Educational Q&A
A curse can become an inner ‘thorn’ that disturbs the mind; ethical concern for one’s kin and the willingness to seek remedy (rather than revenge) is presented as a worthy motive, inviting compassionate, restorative action.
Elāpatra appeals to a divine being to remove the painful mental affliction in the serpent-king—an anguish caused by his mother’s curse—emphasizing that the serpent-king seeks the welfare of his relatives.