Shloka 3
अध्याय ३५ — वासुकिचिन्ता-शमनम्
Vāsuki’s Anxiety and Brahmā’s Confirmation
पन्नगानां तु नामानि न कीर्तयसि सूतज । प्राधान्येनापि नामानि श्रोतुमिच्छामहे वयम्,किंतु सूतपुत्र! आप सर्पोके नाम नहीं बता रहे हैं। यदि सबका नाम बताना सम्भव न हो, तो उनमें जो मुख्य-मुख्य सर्प हैं, उन्हींके नाम हम सुनना चाहते हैं
pannagānāṃ tu nāmāni na kīrtayasi sūtaja | prādhānyenāpi nāmāni śrotum icchāmahe vayam ||
قال شَوْنَكَة: «يا ابنَ السُّوتا، إنك لا تذكر أسماءَ الحيّات من النّاغا. وإن تعذّر إحصاؤها كلّها، فنحن نرغب أن نسمع على الأقل أسماءَ أعاظمها ورؤسائها».
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the discipline of careful transmission: listeners (the sages) request a structured account—if exhaustive detail is impractical, at least the principal items should be preserved and communicated.
In the Naimiṣa forest dialogue-frame, Śaunaka questions Sauti for omitting the serpents’ names and asks him to recite at least the chief serpents, indicating the sages’ interest in key lineages and notable figures.