Shloka 14
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
लोकसंलोडडनं घोर कृतान्तसमदर्शनम् | तमागतमभिप्रेक्ष्य भगवान् कश्यपस्तदा । विदित्वा चास्य संकल्पमिदं वचनमत्रवीत्,वे समस्त संसारको भयसे कम्पित किये देते थे। उनकी मूर्ति बड़ी भयंकर थी। वे साक्षात् यमराजके समान दिखायी देते थे। उन्हें आया देख उस समय भगवान् कश्यपने उनका संकल्प जानकर इस प्रकार कहा
lokasaṁloḍḍanaṁ ghoraṁ kṛtāntasamadārśanam | tam āgatam abhiprekṣya bhagavān kaśyapas tadā | viditvā cāsya saṅkalpam idaṁ vacanam abravīt ||
كان حضوره مهيبًا مرعبًا، قادرًا على أن يُزلزل العالم بأسره، وكأنه يَما، ربّ الموت، بعينه. فلمّا رآه الشيخ الجليل كاشيابا قد أقبل، وتبيّن ما انعقد في قلبه من قصد، خاطبه بهذه الكلمات—تمهيدًا لمشورة تكبح العزم المُهلِك وتردّ القوة إلى سبيل السلوك القويم وفق الدارما.
रौहिण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral moment: immense, fear-inducing power must be met with discernment and guidance. Kaśyapa’s ability to read the visitor’s intention highlights the dharmic ideal that wisdom restrains destructive impulses and channels strength toward rightful ends.
A terrifying figure arrives, described as world-shaking and resembling Yama. Kaśyapa sees him, understands his inner resolve, and begins to speak—introducing a forthcoming exchange where the sage responds to the visitor’s purpose.