Shloka 18
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
अस्य त्वेकमुपांशुब्रतं यदेनं कश्रिद् ब्राह्मण: कंचिदर्थमभियाचेत् तं तस्मै दद्यादयं यद्येतदुत्सहसे ततो नयस्वैनमिति,किंतु इसका एक गुप्त नियम है। यदि कोई ब्राह्मण इसके पास आकर इससे किसी वस्तुकी याचना करेगा तो यह उसे उसकी अभीष्ट वस्तु अवश्य देगा। यदि तुम उदारतापूर्वक इसके इस व्यवहारको सहन कर सको अथवा इसकी इच्छापूर्तिका उत्साह दिखा सको तो इसे ले जाओ'
asya tv ekam upāṁśu-vrataṁ yad enaṁ kaścid brāhmaṇaḥ kañcid artham abhiyācet, taṁ tasmai dadyād ayaṁ; yady etad utsahase tato nayasvainam iti.
قال راما: «لهذا الرجل نذرٌ واحدٌ مكتوم: إن جاءه براهمنٌ يسأله شيئًا أو عونًا، فإنه لا محالة يُعطي السائل ما يتمنّاه. فإن كنت قادرًا على احتمال هذا الالتزام السخيّ—بل وعلى مؤازرته—فخذه معك».
राम उवाच
Educational Q&A
A quiet but binding ethical rule is highlighted: one should honor a vow of generosity, especially toward brahmins who seek help. True ‘taking responsibility’ for a person includes accepting the moral obligations that come with them.
Rama explains that the person in question follows a strict, implicit vow to grant any brahmin’s request. He tells the listener that they may take him only if they can support and endure the consequences of that continual giving.