Garuḍa’s Assault on the Devas and the Fire-Barrier (अमृत-रक्षा-युद्धम्)
ब्राह्मणानामभिद्रोहो न कर्तव्य: कथंचन । न होवममग्निर्नादित्यो भस्म कुर्यात् तथानघ,भूतानामग्रभूविंप्रो वर्णश्रेष्ठ: पिता गुरु: । ब्राह्मणोंके साथ किसी प्रकार द्रोह नहीं करना चाहिये। अनघ! कठोर व्रतका पालन करनेवाला ब्राह्मण क्रोधमें आनेपर अपराधीको जिस प्रकार जलाकर भस्म कर देता है, उस तरह अग्नि और सूर्य भी नहीं जला सकते। इस प्रकार विविध चिह्लोंके द्वारा तुम्हें ब्राह्मणको पहचान लेना चाहिये। ब्राह्मण समस्त प्राणियोंका अग्रज, सब वर्णोमें श्रेष्ठ पिता और गुरु है
pitāmaha uvāca | brāhmaṇānām abhidroho na kartavyaḥ kathaṃcana | na hy evam agnir nādityo bhasma kuryāt tathānagha | bhūtānām agrabhūmir vipro varṇaśreṣṭhaḥ pitā guruḥ |
قال الجدّ الأكبر (بيتماها): «لا يجوز بحالٍ من الأحوال إظهار العداوة للبراهمة. يا من لا دنس فيه، إنّ البرهميّ الذي يلتزم نذورًا صارمة إذا أُثير غضبه استطاع أن يحرق المعتدي حتى يصيره رمادًا—وهو أمر لا يقدر عليه حتى النار ولا الشمس على تلك الصورة نفسها. فبهذه العلامات الفارقة تعرّف البرهميّ. والبرهميّ هو المتقدّم بين الكائنات، والأفضل بين طبقات الفَرْنَة (varṇa)، ويُجَلّ كالأب وكالمعلّم».
पितामह उवाच
The verse teaches absolute restraint from hostility toward Brahmins, presenting them as socially and spiritually preeminent (father and guru) and emphasizing the feared potency of their tapas and curse when angered.
An elder authority figure (Pitāmaha) is instructing the listener on dharma: how to recognize and properly treat Brahmins, warning that provoking them can bring extraordinary, destructive consequences beyond ordinary natural forces like fire or the sun.