Shloka 29
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
अस्थाने वा परित्यागं कर्तु मे द्विजसत्तमा: | प्रपन्न एव वो विप्रा: प्रसाद कर्तुमरह थ,“विप्रवरो! इस प्रकार बिना किसी अपराधके मेरा परित्याग करना आपलोगोंके लिये कदापि उचित नहीं है। मैं आपकी शरणमें हूँ। आपलोग कृपापूर्वक मुझपर प्रसन्न होइये
asthāne vā parityāgaṃ kartu me dvijasattamāḥ | prapanna eva vo viprāḥ prasādaṃ kartum arhatha ||
قال فايشَمبايانا: «يا خيرَ ذوي الميلادين، لا يليق بكم أن تنبذوني بغير سببٍ مُستحق. لقد جئتُ إليكم ملتجئًا؛ فلهذا، يا معشرَ البراهمة، ينبغي لكم أن تُفيضوا عليّ رضاكم وتُظهروا لي نعمتكم.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
One should not reject or abandon a dependent person without proper cause; when someone has sought refuge (prapanna), the righteous response is compassion and gracious protection (prasāda), especially for those held to high standards of conduct.
The speaker addresses a group of brāhmaṇas respectfully, protesting that they are about to abandon him unjustly. He declares himself surrendered to them and appeals to their duty to show favor and relent.