Shloka 5
Khāṇḍava-dāha: Indra’s Countermeasures and the Nāga Aśvasena’s Escape (आदि पर्व, अध्याय २१८)
अलंकृता: कुमाराश्न वृष्णीनां सुमहौजसाम् | यानैर्हाटकचित्रैश्व चज्चूर्यन्ते सम सर्वश:,महान् तेजस्वी वृष्णिवंशियोंके बालक वस्त्राभूषणोंसे विभूषित हो सुवर्णचित्रित सवारियोंपर बैठकर देदीप्यमान होते हुए चारों ओर घूम रहे थे
alaṅkṛtāḥ kumārāś ca vṛṣṇīnāṃ sumahaujāsām | yānair hāṭaka-citraiś ca cac cūryante samaṃ sarvaśaḥ ||
قال فايشَمبايانا: إن فتيان عشيرة فِرِشْني (Vṛṣṇi) ذوي البأس العظيم، وقد تزيّنوا بالثياب والحُليّ، جلسوا على مراكب مزخرفة بالذهب؛ يلمعون ببريق الصبا، ويتنقّلون في كل مكان وفي جميع الجهات.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily paints a scene of prosperity and youthful brilliance; ethically, it reminds the reader that external splendor and power are transient and can precede moments where dharma is tested—an important Mahābhārata motif.
Vaiśampāyana describes the powerful Vṛṣṇi clan’s boys, richly dressed and ornamented, riding on gold-decorated conveyances and roaming about in all directions, creating a vivid picture of festive or royal display.