Khāṇḍava-dāha: Indra’s Countermeasures and the Nāga Aśvasena’s Escape (आदि पर्व, अध्याय २१८)
ततो४्र्जुनश्व कृष्णश्न विनिश्ित्येति कृत्यताम् शीघ्रगान् पुरुषानन्याम् प्रेषयामासतुस्तदा,तब अर्जुन और श्रीकृष्णने कर्तव्यका निश्चय करके कुछ दूसरे शीघ्रगामी पुरुषोंको इन्द्रप्रस्थमें धर्मराज युधिष्ठिरके पास भेजा और सब बातें उन्हें सूचित करके उनकी सम्मति जाननेकी इच्छा प्रकट की। महाबाहु युधिष्ठिरने यह सुनते ही अपनी ओरसे आज्ञा दे दी
tato 'rjunaś ca kṛṣṇaś ca viniścityeti kṛtyatām | śīghragān puruṣān anyān preṣayām āsatus tadā ||
ثم إن أرجونا وكريشنا، بعدما أحكما العزم على ما ينبغي فعله، أرسلا رجالًا آخرين سريعي العدو. وبعثوهُم إلى إندرابراستا ليُعلِموا دارماراجا يودهيشثيرا بكل ما جرى، وليستطلعوا رضاه. فلما سمع يودهيشثيرا، ذو الساعدين القويين، بذلك أصدر من فوره أمره من جانبه.
वायुदेव उवाच
The verse highlights dharmic governance and ethical action: decisive planning (viniścitya) must be aligned with duty (kṛtyatā), and major actions should be undertaken with proper consultation and authorization from the rightful authority (Dharmarāja Yudhiṣṭhira).
Arjuna and Kṛṣṇa determine the appropriate next step and send swift messengers to Indraprastha to brief Yudhiṣṭhira and seek his approval; Yudhiṣṭhira, upon hearing, promptly issues his directive.