Indraprastha Prosperity and the Arjuna–Kṛṣṇa Yamunā Excursion (इन्द्रप्रस्थ-वैभवम् तथा यमुनाविहारः)
अड्वड़कलिड्लेषु यानि तीर्थानि कानिचित् | जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च,तदनन्तर अंग, वंग और कलिंग देशोंमें जो कोई भी पवित्र तीर्थ और मन्दिर थे, उन सबमें वे गये
aṅga-vaṅga-kaliṅgeṣu yāni tīrthāni kānicit | jagāma tāni sarvāṇi puṇyāny āyatanāni ca ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: وبعد ذلك، في أقاليم أَنْغا وفَنْغا وكالينغا، زار كلَّ معبرٍ مقدّس وكلَّ موضعِ عبادةٍ مُكرَّس كان موجودًا، متنقّلًا من مزارٍ إلى مزار بروحٍ من الإجلال، يلتمس الثواب بالحجّ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights tīrtha-yātrā as a dharmic practice: seeking puṇya through respectful visitation of sacred places, implying humility, reverence, and moral self-cultivation rather than mere travel.
After a preceding event, the subject of the passage proceeds through the eastern regions—Aṅga, Vaṅga, and Kaliṅga—visiting all available pilgrimage sites and sanctuaries there.