प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
त्वत्कृते दर्शनादेव रूपसम्पतत्कृतेन वै । विरोध: स्यथाद् यथा ताभ्यामन्योन्येन तथा कुरु,तुझे देखते ही तेरे लिये--तेरी रूपसम्पत्तिके लिये उन दोनों दैत्योंमें परस्पर विरोध हो जाय, ऐसा प्रयत्न कर
tvatkṛte darśanād eva rūpasampat-kṛtena vai | virodhaḥ syād yathā tābhyām anyonyena tathā kuru ||
قال بيتامها: «دبّري الأمر بحيث إنهما، لمجرّد أن يرياكي—لِما فيكِ من جمالٍ وبهاء—يقع بين هذين الدايتيين عداوةٌ متبادلة. ابذلي جهدكِ ليُقبل أحدهما على الآخر بالخصام.»
पितामह उवाच
The verse highlights a pragmatic (and ethically ambiguous) tactic: neutralize a threat by inducing internal division—turning adversaries against each other—rather than confronting them directly.
Pitāmaha instructs someone to use her striking beauty so that, upon seeing her, two Daityas become jealous and hostile toward one another, thereby creating a rift between them.