प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
न तस्या: सूक्ष्ममप्यस्ति यद् गात्रे रूपसम्पदा । नियुक्ता यत्र वा दृष्टिन सज्जति निरीक्षताम्,उसके शरीरमें कहीं तिलभर भी ऐसी जगह नहीं थी, जहाँकी रूपसम्पत्तिको देखनेके लिये लगी हुई दर्शकोंकी दृष्टि जम न जाती हो
na tasyāḥ sūkṣmam apy asti yad gātre rūpasampadā | niyuktā yatra vā dṛṣṭir na sajjati nirīkṣatām ||
قال نارادا: «لم يكن في جسدها موضعٌ، ولو أدقّ موضع، يخلو من بهاء جمالها؛ فأينما اتجهت أنظار الناظرين تعلّقت به لا محالة».
नारद उवाच
The verse highlights how powerful external beauty can be in capturing attention, implicitly pointing to the ethical discipline of guarding the senses and cultivating inner discernment rather than being carried away by mere appearance.
Nārada is describing a woman of extraordinary beauty, emphasizing that no part of her body lacked charm and that any observer’s gaze, once directed, would naturally become fixed upon her.