Shloka 1
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
ऑपनआक्रात छा अर: 2 दशाधिकद्विशततमो< ध्याय: तिलोत्तमाकी उत्पत्ति, उसके रूपका आकर्षण तथा सुन्दोप-सुन्दको मोहित करनेके लिये उसका प्रस्थान नारद उवाच ततो देवर्षय: सर्वे सिद्धाश्ष परमर्षय: । जग्मुस्तदा परामार्ति दृष्टवा तत् कदनं महत्,नारदजी कहते हैं--युधिष्ठिर! तदनन्तर सम्पूर्ण देवर्षि और सिद्ध-महर्षि वह महान् हत्याकाण्ड देखकर बहुत दुःखी हुए
nārada uvāca | tato devarṣayaḥ sarve siddhāś ca paramarṣayaḥ | jagmus tadā parāmārtiṃ dṛṣṭvā tat kadanaṃ mahat ||
قال نارادا: ثم إن جميع الرُّسُل من الرِّشي الإلهيين، والسِّدْهَة، والعظماء من الحكماء، لما رأوا ذلك القتل العظيم، غمرهم حزنٌ عميق وكربٌ شديد.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even when powerful beings act, mass violence is portrayed as a moral rupture: the highest sages respond with sorrow, implying that dharma is measured not by victory but by the preservation of life and order.
Narada describes the aftermath of a great carnage: divine seers and perfected beings witness the destruction and, stricken with grief, depart in deep distress—setting the emotional and ethical tone for what follows in the Tilottamā/Sunda–Upasunda episode.