Shloka 5
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
भीषणैरविंकृतैरन्यैघोरैर्जलचरैस्तथा । उग्रैर्नित्यमनाधुष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम्,विकट आकायवाले दूसरे-दूसरे घोर डरावने जलचरों तथा उग्र जल-जन्तुओंके कारण वह महासागर सदा सबके लिये दुर्धर्ष बना हुआ था। उसके भीतर बहुत-से कछुए और ग्राह निवास करते थे
bhīṣaṇair avikṛtair anyair ghorair jalacarais tathā | ugrair nityam anādhuṣyaṁ kūrma-grāha-samākulam ||
قال شاونَكا: «ولأنها كانت مملوءة بمخلوقاتٍ أخرى مفزعةٍ مشوّهة، وبكائناتٍ مائيةٍ رهيبة—دائمة الشراسة—ظلّ المحيط العظيم على الدوام عصيًّا على الاقتحام على الجميع. وفي جوفه أقامت جموعٌ لا تُحصى من السلاحف والغِرَاهَات (التماسيح)، فغدا مدىً مضطربًا محفوفًا بالمخاطر».
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the awe-inspiring, untamable power of nature: the ocean, teeming with fierce life, stands as a reminder of limits to human control and the need for humility before vast forces.
Śaunaka is describing the great ocean as perpetually formidable because it is crowded with terrifying aquatic creatures—especially turtles and grāhas—making it difficult for anyone to approach or overcome.